En büyük Korkum

Üzerimde sebebini çözemediğim bir ağırlık var Müjgan. Uyumak. İst(em)iyorum. Belki de bugün hiç dışarı çıkmamam veya tüm yaşam enerjimi blogu düzenlemek için kullandığımdan bilmiyorum. Ellerim bir hazin boşluğu okşar oldu senin boşluğunda yeşil. kendimi çok yalnız hissediyorum biliyor musunuz? Geçtiğimiz pazar günü bir mülakata gittim. Orada bana en çok neyden korkuyorsun diye sordular. Yalnızlık dedim. Şimdi, tekrar söylemek istiyorum. 

    Şuan Kendimi çok yalnız hissediyorum. 

İçimde ağır bir korku, tedirginlik ve ürperti var. Ağlamak istiyorum ve sanırım ağlıyorum bilmiyorum. Masamda şuan; Pasaportum, ilaçlarım, kitabım, saatim, mum ve envai çeşit diğer şeyler var. Masa da masaymış ha diyor ya şair öyle işte. Bu masa şuan benim çarpımlarıma ayrılmış halim gibi. Konuşmak istiyorum. Anlayacak birine konuşmak istiyorum. O'ndan başka beni ne duyacak ne de anlayacak var biliyorum ama bazen Rabbim, insanlar tarafından da anlaşılmak istiyor insan. Medine'yi, evimi özledim. Hiç kalmadığım evimi özledim. Sarılmak istiyorum. Kendimi sakladığım tüm kalelerden kurtulmuş bir şekilde tüm benliğimle sarılmak istiyorum. Kime?..