Müjgan'dan İçre Müjgan

Yunus öldü deyu salâ verirler

Ölen hayvan imiş âşıklar ölmez

Hemen kahve valizini çıkardım ve bir kahve demledim. 

Müziğimi açtım. 

Mumu yaktım. 

Sonunda oturabildim şu klavyenin başına. İçimde bir eksiklik var Müjgan. Sizi müjganla tanıştırayım bu arada. Müjgan benden içre ben, kendisinin içinde yeşil, yaşamın içindeki ölümün ta kendisi. Müjgan mükemmelin son deminde ayrılmış ve bir daha gelmemiş ruh parçası. Müjgan; İbadet eden, sütun, erken doğan, sütten kesilmiş ve bolca babasının süsü demek. 

Günler gelip geçiyor Müjgan. Günler gelip geçiyor ama sonunda ben yine kendimi başladığım yerde buluyorum. Günler haftaların üstünden atlayıp kaçarken ben yine Ayvansaray'dan eve doğru sarhoşça yürürken buluyorum kendimi. Vizeler başlıyor, vizeler bitiyor ben yine bir mumda üşüyen ateşi izliyorum. Akrebin tavşan, saniye ibresinin kaplumbağa olduğu anlarda ben yine derinlere dalmış gözümde hayaller ve anılarla kalıyorum. 

Yeşilin evine gidip secdeye kapanmak istiyorum. Sonra O gelsin, üstümü örtsün. Biraz önce dersimiz vardı. O'nun üstünü örteni okuduk. Belki bu olaylara karşı hasasiyetimdendir bilinmez ama imrendim. Sonra bölümün de son cümlesinde yazdığı gibi düşündüm, Ben O'na benzemezsem, O'nun üstünü örtene benzer mi? Benzemez, Kahverengim hakkı söyledi elhamdülillah. 

Dedim ya, dönüyorum çarkıfelek gibi. Dönüyorum ve yolumun sonu hep Müjgan. Bilinmezlik içindeki Müjgan, sevmesi ibadet olan Müjgan, zararı kazanç olan Müjgan, çok bilinmeyenli problemde tek bilinen Müjgan. Müjgan + Ben = bir, elde var iki hayvan...

Hayırlı geceleriniz olsun, Selamünaleyküm.