Bana Ağıt

 Yaşlanmak Süheylâ... Seninle yaşlanmak... Seninle yeşilliklerin arasında oturup maviyi bir falez kenarından izlerken yüzümüzü sarı havada uçuşan polenlerin okşaması... Ne seni görürüm ne de seni duyarım Süheylâ; ne seni tanırım ne de birine anarım Süheylâ’m. Her duama seni can eyledim, senin hayalin beni del' eyledi.

​Ey gözleri gönlümün yâresi, kaşları yazgımın pâresi, sensizliğe olan sabrım ruhumu korlar üzerinden ızdırap çukurlarına atarken bir o kadar da sevindiriyor. Neden mi? Çünkü Allah sabredenlerle beraberdir... Seni beklediğim her an benimle beraber. Seni her andığımda yüreğimden gelen âh, beni bir adım daha Hû'ya yaklaştırdı Süheylâ. Alem-i Arş'ta beraber anıldı isimlerimiz; bunda ne yalan ne de mecaz var, hakikatten ötesi yok.

​Seninle yaşamak ve yaşlanmak diyorum Süheylâ. Adını Beyt-i Âlâ'da duyurdum Süheylâ. Rüyalarım sen, sözlerim sen, aynada bana bakan yüz bile sen,,,