Bayram O Bayram Ola

Cân bula cânânını

Bayrâm o bayrâm ola

Kul bula sultânını

Bayrâm o bayrâm ola

Hüzn ü keder def' ola

Dilde hicâb ref' ola

Cümle günâh af ola

Bayrâm o bayrâm ola

​Bir şeyler yazasım var. Aslında sabah bayram namazı olduğu için bir şeyler yazmak yerine uyusam daha iyi olacak, ki zaten yazmayı düşündüğüm bir şey de yok; sadece yazmak istiyorum. Dediğim gibi yarın bayramın birinci günü, bir Ramazan ayını daha geride bıraktık. Sorgulamak gerekir kendimizi: "Acaba bu Ramazan'ı hakkıyla eda edebildik mi?" diye. Bana soracak olursanız iki farklı cevabım olur.

​Bunlardan birincisi; "Elhamdülillâh, şimdiye kadar geçirdiğim en verimli Ramazan'dı." İkincisi ise; "Ramazan'ın hakkını asla veremedim, hiçbir şey yapmadım, boş geçirdim." olur. Mesela Kur'an ayı olan bu ayda yeterince Kur'an'a zaman ayırmadım. Ha elhamdülillah ayırdım ama yeterince değildi. Veyahut maalesef herkesin düştüğü, gün geçtikçe heyecanın düşme gafletine ben de düştüm. Oysa gün geçtikçe üzerine koyarak ilerlemem gerekirdi. Ama sonuç olarak her şeyiyle "Elhamdülillah" diyeceğim bir ay geçmiş oldu. Sonu biraz acı bitmiş olsa da elhamdülillah. Acısına da tatlısına da elhamdülillah.

​Bazı şeylerimi kaybettim. "Gün geçtikçe heyecan düştü" dedik ya; işte bu sadece Ramazan konusunda olmadı, memleketim konusunda da böyle oldu. Mesela dönemin başında ilk geldiğim zamanlarda, gözümü her kapattığımda, her namazımda; birinci kumluğun arka kısımlarında hem Ravza'yı hem kubbeyi görebileceğim bir açıda olduğum bir an oluşuyordu gözlerimin önünde. Uzaklara dalıp dalıp o yeşil halılar aklıma geliyordu. Ah Yeşil! Sana ne kadar ihtiyacım var. Senin yanında olabilseydim neler neler anlatırdım sana.

​Mesela; umduğum dağların, umut veren dağların aslında nasıl sadece ufak bir tepecik olduğunu derin bir hüzün ile fark ettiğimi anlatmak isterdim sana. Veyahut içimin ne kadar acıdığını Rabbime öğrenci evinde değil, senin evinde niyaz etmek isterdim. İlk defa ailemden uzakta bayram geçireceğim Yeşil. Bu yüzdendir ki büyük bir keder ve eksiklik var içimde. Yetim bir bayram olacak anlayacağın, eksik... Mesela heyecanla çok büyük bir yapboz yapsan ve en sonuna geldiğinde, tam ortasında büyük bir boşluk olduğunu, parçaların eksik olduğunu görsen ne hissedersen; işte öyle bir his içerisindeyim.

​Benim için "bayram ritüelleri" fazlasıyla değerli ve önemlidir. O bayram namazından hemen sonra, en büyüğün evinde toplanarak yapılan bayram kahvaltısı; sonrasında sırasıyla en büyükten başlayıp en küçüğe doğru yapılan bayramlaşma, şekerler, her misafirlikte kolonya alına alına elde oluşan o karmakarışık koku, bayramlıklar ve dahi şu an yazmaya üşendiğim diğer onlarca şey... Kaç yaşına gelirsem geleyim bayramlıkları geceden hazırlama mevzusu benim için çok önemli olmuştu. Biraz önce fark ettim; bayramlık adına hiçbir şeyi bırak almayı, ütülemedim bile. Çünkü hiçbir yere gitmeyeceğim. Zaten güzel bir yara almış olan yüreğime bayramın böyle geçecek olması, apayrı bir seviyede tuz dökmekte. Elhamdülillah Rabbime. Sanırım kendimi daha çok kedere gömmeden uyusam iyi olacak. İyi geceler herkese.