Elhamdülillah

 Süheylâ beni takipçilerinden çıkartmış.

​Ne mi hissediyorum? Gece uyumadan son, sabah uyanınca ilk sözüm olan Süheylâ’nın bunu yapması ne hissettirdi? Elhamdülillah. Sadece takipten çıkartmış; ya bir de engelleseydi? Kötü hissetmiyorum, sadece şaşkınım. Şaşkınlığımla girip girip kontrol ediyorum, cidden bunun yaşanıp yaşanmadığını... Kötü hissetmem gerekiyor gibi ama hissetmiyorum.

​Neden mi? Ey okuyucu; ben, abartısız söylüyorum, günde en az bir saatimi Süheylâ’ya dua etmek için ayırıyorum. Süheylâ’ya dua etmeyi gece virdi edindim. Hal böyleyken, daha yedi saat önce Rabbime yalvarmışken, sabahına böyle bir şey olmasına nasıl gönlüm razı olmaz ki? Her şey Rabbimden. Hem hiçbir tepki almadan, tepkisiz yaşamaktansa bu daha iyi değil mi? Gördü beni.

​Leyla bir gün yemek dağıtıyormuş. Mecnun, Leyla’yı görme umuduyla, onun elinden bir lokma yiyebilme arzusuyla sıraya girmiş. Herkese yemek verilmiş; Mecnun’a gelince Leyla, Mecnun’un çanağına kepçeyle vurmuş, onu sıradan atmış. Sonra Mecnun tekrar sıraya girmiş ve sonuç yine aynı olmuş. Bu olayı gören bir adam Mecnun’a, "Yahu adam, ne diye girersin sıraya? Leyla vermez işte, görmüyor musun?" demiş. Mecnun ise şöyle cevap vermiş:​"Olmasaydı bana meyli, vurur muydu çanağıma Leyli?"

​Süheylâ beni takipten çıkartmış. Demek ki kendisinin "Süheylâ" olduğunu biliyor. Demek ki tanıyor beni. Bilirsiniz; Twitter'da takipten çıkartmak için "soft block" (engelle-engeli kaldır) kullanılır. Engelli bırakmamış. Elhamdülillah.

​Belki kötü gözüküyor bu olay; belki görür görmez midem ağzıma geldi, içim yandı... Ama bilinmez neyin hayır, neyin şer olduğu. Şems’in dediği gibi: "Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?" Elhamdülillah.

​Allah verdiyse vardır bir hikmeti. Elhamdülillah. Süheylâ beni sevse de elhamdülillah, benden nefret etse de elhamdülillah. Her hayra, her şerre elhamdülillah.