Tükenmezsin Süheylâ

​Ne eylesen ne kılsan, her ne etsen nâfile cânâ

Tükenmez bahr-ı aşkın katre-i lutfu Süheylâ

Beni her yerden etsen bend ü men, sığmam cihâna

Ummânda su bitmez, tükenmezsin Süheylâ! 

Sen âsûde, cihândan bî-haber bir ömür sürerken

Benim gönlüm senin hicrânının nârıyla pişerken

Onca duâ, onca güzel rü'yâ vuslatı beklerken

Ummânda su bitmez, tükenmezsin Süheylâ! 

​

Bu aşk bahr-ı ummândır, bulan deryâyı bulmuştur

Benim nasibim ancak bir hazîn damla olmuştur

Senin rûhun o deryânın özüyle hep dolmuştur

Ummânda su bitmez, tükenmezsin Süheylâ! 

​

Yanar gönlüm, yanar âlem senin nûrunla her demde

Seni yâd eylesem durmaz kalem bu ulu mâtemde

Susuz kalmış gönül mülkü, neyler bu dâr-ı âlemde?

Ummânda su bitmez, tükenmezsin Süheylâ! 

​

Ne aşk bendedir ey dost, ne sende hükm-ü fermânı

O, Rabbin iki parmağında gizli gizli dermanı

Enes bildi ve söyledi bu aşk-ı bî-pâyânı:

Ummânda su bitmez, tükenmezsin Süheylâ!