Hissiyat

 Bazen, bazen bazı şeyleri anlatmak pek kolay olmaz. Bazen dimağınızın derinlerindeki ve yüreğinizin yegâne hislerini dilinize dökmek, gerçekleşmesi muhal bir şey olur. İşte ben de şu an o demlerden birindeyim. Pek bilmiyorum şu an ne hissettiğimi, nasıl ifade edeceğimi. Belki de yarın bu saatlerde huzur bulduğum şehirden, kaosun toprak bulduğu memlekete gideceğim içindir. Bir zamanlar Necip Fazıl'a istinaden,

"Derdimi anlatır kara bir kibrit

Elest'e giden kapıda kilit

İstanbul'u al, yeniden erit

Geri can katsın ruhuma, koy bir kesit"

demiştim. Kaosun, hengâmenin ve kargaşanın anavatanıdır İstanbul. Ama durmadan hareket eden gürültülü ve kaotik parçadır bizi bu âlemde tutan. Hangisi mi? Kalp tabii ki. Durmadan hareket eder bir koşturma içerisinde bizi hayatta tutmak için; yani demem o ki sekinet, yalnız musallanın hakkıdır.

Dedim ya, bilmiyorum nasıl anlatacağımı içimdeki hissiyatı; çünkü biliyorum tek sebebi şehrimden ayrılmak değil. Bir şeyler artıyor, bir şeyler azalıyor gönlümde. Kirli kan azalıyor ve temiz kan tekrar tüm varlığıma yayılıyor. Semazenler dönüyor, gözlerim uzaklara dalıyor ve ben bir tellal bekliyorum. İçimdeki âhı hûya çeviren âhudan bahsedecek tellallar...

Tam yirmi gündür iki Harem arasında mekik dokuyorum. Resûlullah'ın sizlere çok selamı var. Sizlerin selamını da ilettim. Buralara gelmen için dualar ettim, ibadetlerde bulundum. Bunları söylemekteki amacım hâşâ gösterişte bulunmak değildir asla. Maksadım, yakında buralara geleceğini haber etmektir. Asla benim dualarımın mübarek olmasıyla alakadar değil; Harem'de dualar çok hızlı kabul olur ve Rabbim kulunun zannı üzeredir, bu yüzdendir geleceğine imanım. İnanıyorum ki belki de ben tekrar gelmeden önce geleceksin bu topraklara. İşte o vakit selam söyle Cânan'a (s.a.v.) ve gül kokulu Seyyidü'ş-Şühedâ'ya. Nedendir bilinmez ama derinden bir şekilde böyle hissediyorum.

Semazenler ne zaman uçmayı öğrendi de gökte dönmeye başladılar? Ve ne zaman tutmaz oldu ellerim?

Lâ ilâhe illâ ente, tutma mülkünde hayır ve nasip olmayanı. Ve çıkartma razı olduğunu gönlümden.

Belki de bu yüzdendir içimdeki hisler. Yirmi gündür ettiğim bu dua vesilesiyledir belki. Bu yüzden içim bu kadar dönüyor sanki. Vardır mutlaka her şeyde olduğu gibi bunda da bir hayır. Merak ediyorum bu hayat denen hikâyenin sonunu. İllallah...